#MusicMonday door Arno Inen van MixTup

Hier is wat muziek om je op weg te helpen op deze Music Monday. Luister hiernaar met dank aan onze vriend Arno Inen van MixTup

Heuy! Mijn naam is Arno Inen en MixTup is mijn creatieve platform hier in Amsterdam. Elke week drop ik een frisse lading van vijf nieuwe tunes op je mat dus wees er snel bij!

De maandag kwam hard en snel, gelukkig kon ik nog een beetje relaxen met een filmpje op de bank, dus gaan we dat eens dunnetjes over doen met epische filmmuziek om je op gang te helpen. Laten we cinematisch beginnen met…

Drive: Kavinsky & Lovefoxxx // Night Call
Deze retro-achtige film met een wereld gevuld met geweld, vrouwen en snelle auto’s wordt perfect begeleid door het werk van de franse electro house muzikant Kavinsky. Zijn werk doet sowieso denken aan old-school electro-pop muziek uit de jaren. Tel daar maar eens mooi zijn muzikale bondgenoten bij op voor de soundtrack zoals Chromatics Tick Of The Clock, Desire’s Under Your Spell en College & Electric Youth A Real Hero. Resultaat; een lekker retro electro wegluister album.

TRON: Daft Punk // Derezzed
Een film met een plot bedacht op een achterkant van een servetje. Visuals, designs en muziek perfect verwoven tot een visuele trip. De normale formule die tegenwoordig uit Amerika komt overwaaien. Daft Punk hadden, gelukkig, de hele soundtrack tot hun verantwoordelijkheid genomen om hun kinderliefde weer nieuw leven in te blazen. Hadden de schrijvers maar dezelfde insteek gehad.

The Social Network: Trent Reznor and Atticus Ross // In Motion
Trent Reznor’s krachtige soundtrack slaat de spijker op de kop voor de fictive(?) bio van Mark Zuckerberg en companen. Bijzonder is dat Reznor een van die weinige muzikanten is, waarvan muziek voor de vele films direct van zijn album komt. Zeker na het album The Fragile (gebruikt in 300 van Zack Snyder) waar de Reznor’s Nine Inch Nails een nieuwe weg insloegen naar meer experimentele en subtiele electro rock.

Requiem for a dream: Clint Mansel // Lux Aeterna
Clint Mansel zat vroeger bij een brits bandje genaamd Pop Will Eat Itself. In 1996 besloot hij toch maar zijn carriere maar een andere slinger te geven. Een episch goede keuze want de eerste klus was de soundtrack voor Darren Aronofsky’s π. De vervolgopdracht van Aronofsky was dit ongeevenaard meesterwerk. Wie zei dat klassieke muziek dood was? Alsof dat niet genoeg was schreef Mansel ook even soundtracks voor The Fountain, Moon, Lord of the Rings, Smokin’ Aces, The Wrestler en Black Swan.

Project X: Pusha T ft Tyler the Creator // Trouble on my mind
Ok ok, ik kon het niet laten. Excuus voor de luitjes in Haren. Maar het is wel een instante klassieke hip-hop tune van electro-rapper Tyler the Creator. Een tune die van mij samen mag feesten met gangsta klassiekers zoals Onyx’s Slam, Damn it’s good to be a gangsta van de Geto Boys en Snoop & Dre’s Gin & Juice.